Hardal (mustard) is another poem I wrote for my daughter Alanur. It was published in the same magazine, as previously in 2004 my first piece of Alanurian poetry had been. (They don’t yet seem to have the 2005-2006 issue available online.) This one is in Turkish, too. Sorry, I don’t translate poetry. But I might soon post some that were originally written in English. Enjoy.
Hardal
Onca geçen zamandan sonra bir; yanl?z, sahipsiz,
Geldik ki görelimgetirildik ki görelim demek laz?m:
Kimiz biz? Nedir bu hayat dedikleri? Nedir bu kuyu, dipsiz?
Aile nedir? sevdaa?k, nedir? Ana-Baba Evlat kim?
Ben kimim, kiminim? Önemi varsa o kadar: siz kimsiniz?
Hepimiz ya da birimiz
Biz bir Hiç’iz, bir sim.
Biz biziz sadece, veyahut da siz, görülebildi?i kadar;
Bir tutam karbon; atom çekirdekleri.
Akl?m da bulan?k, sanki Karadenizbal?kç?lar? bile yakar.
Din’i, kimya’s?, felsefe’si; sadece bir hardal tanesi,
Gerisi? Gerisi metafizik, ispat? na-mümkün fizik teorisi.
Annesinin, babas?n?n bir tanesii?te o kadar!
Post a Comment